Translate

on line

Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

Ο πατέρας μου ο Βασίλης

"Για τον πάτερα μου τον Βασίλη 
Φίλοι μου μερικοί άνθρωποι γράφουμε άρθρα και εκφράζουμε την σκέψεις μας οταν  ο άνθρωπος δεν βρίσκετε στην   ζωή. Όμως θεωρώ ότι πρέπει τα πράγματα να τα λέμε και όταν οι άνθρωποι είναι εν ζωή ο μπαμπάς μου  είναι εκείνος ο άνθρωπος  που  μεγάλωσε και τα τρία παιδιά του  με συνοδοιπόρο  μητέρα μας την Σοφία χωρίς μέχρι σήμερα να μας λείψει το παραμικρό ,είναι εκείνος που με έμαθε να προσεύχομαι το βράδυ πριν κοιμηθώ, που με πήγαινε στην εκκλησία {οπου εκει γνώρισα αυτόν τον εκκλησιαστικό άνδρα το άλλο πρότυπο της ζωης μου και μεγάλη αγία  μορφή της ορθοδοξίας μας και εργάτη του ευαγγελίου Μακαριστό γέροντα Αμβρόσιο}  χάρη στην εργασία του οικοδόμος , Είναι ο πατέρας που με αγκάλιαζε όταν ήμουν μικρός και μου έλεγε παραμυθάκια με διδάγματα ζωής  για να κοιμηθώ είναι ο άνθρωπος , που με νουθέτησε με δίδαξε την ζωή ώστε να παλεύω σε κάθε δυσκολία της ζωής και μου στάθηκε αρωγός σε οτι και αν του ζήτησα , που έκλαψε και γέλασε μαζί μου, που προσευχήθηκε και προσεύχεται για μένα. Και το τελευταίο είναι η πιο βαθιά πράξη που μπορεί να κάνει κανείς για κάποιον και τον ευχαριστώ. Είναι ο άνθρωπος που τον εχω πρότυπο  και δάσκαλο στην ζωή μου Πάτερα χρόνια πολλά να σε χαιρομαστε και εσύ εμάς και το εγγονάκι σου τον Βασιλάκη μας .

Γράφει ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης 

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

Ας μην γινόμαστε και εμείς συνένοχοι στην καταστροφή της Ελλάδας

Οι περισσότεροι άνθρωποι κάνουμε σαν το καμηλοπούλι (στρουθοκάμηλο), που χώνει το κεφάλι του στην άμμο για να μη βλέπει τον φονιά του, και θαρρεί πώς κρύφτηκε από αυτόν. Όμως φίλοι μου ποιος έφερε αυτή την κατάσταση στην χώρα μας; Τρέχουμε σαν τους τρελούς να τους ψηφίσουμε ενώ ξέρουμε ακριβώς την κατάσταση της Ελλάδας αλλά και τους ανθρώπους που μας κυβερνούν στην βουλή είναι σχεδόν οι ίδιοι και πολλές φόρες τους βλέπουμε κιόλας να αλλάζουν και κόμα  δηλαδή έχουν γίνει όχι οι άνθρωποι με την δικιά τους κρίση  αλλά είναι οι επαγγελματίες δολοφόνοι  τις Ελλάδας.  Δυστυχώς στον Έλληνα πάντα φταίει ο άλλος  Ενώ βλέπουμε καθαρά την αυτοκαταστροφή μας  δηλαδή τις κότες στο κοτέτσι που εμείς τις βάλαμε εκεί για να κυβερνήσουν το πλοίο Ελλάδα  να παίζουν τις ζωές των Ελλήνων   με πολιτικές πονηριές, να κάνουν τον Έλληνα ακόμα πιο φτωχότερο πιο ταπεινωμένο. φίλοι μου καλύτερα είναι να σκεφτούμε πριν ψηφίσουμε τι θα ψηφίσουμε !!! Ας μην ψηφίζουμε επιπόλαια ας μην γινόμαστε και εμείς συνένοχοι στην καταστροφή της Ελλάδας ας δώσουμε ενα ξεκάθαρο μήνυμα οτι είμαστε 'Ελληνες. Είμαστε οι απόγονοι αυτών των ανθρώπων που μαρτύρησαν για την πατρίδα μας Ας μην τους προσβάλουμε άλλο 
Γράφει με πόνο ψυχής για τον τόπο του ο Αλέξανδρος  Μπαξεβάνης  

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Δεν είναι διακοσμητικά οι δείκτες κατεύθυνσης

Επιδή παρακαλούθησα μέσα στην πόλη της Χίου ότι δεν τηρούμε σωστά τον Κ.Ο.Κ είδα οτι ένας στους τρεις χρησιμοποιούν σωστά τους δείχτες κατεύθυνσης . Συνδημότες μου ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί όταν οδηγούμε ας σεβαστούμε τους γύρο μας.  Τα πιο πολλά ατυχήματα προκαλούνται από την άσχημη οδική  συμπεριφορά μας ίσως η τροχαία Χίου θεωρώ ότι πρέπει να γίνει πιο αυστηρή μέσα στην πόλη μας ειδικά γύρο από το παλιό παζάρι οπού εκεί σχεδόν όλα τα πρωινά γίνετε μια ζούγκλα από διπλό παρκαρισμένα αυτοκίνητα . Δυστυχώς ο Έλληνας οδηγός θεωρεί τον δρόμο και το παρκάρισμα δικό του και προσπαθεί να βάλει το όχημα του ή το μηχανάκι του μέσα σε όπου είναι πιο κοντά εκεί που είναι να πάει συχνό και άσχημο φαινόμενο παρκάρει  μπροστά σε πόρτες μαγαζιών  το παρκάρει όπου βρει χωρίς να τον νοιάζει κάτι ή αυτό είναι στροφή ή εκεί που παρκάρει είναι επικίνδυνα για ένα διερχόμενο άλλο οδηγό .ο δήμος Χίου έχει χώρους στάθμευσης και παρέχει λεωφορείο για την μετακίνηση μας στην πόλη το οποίο πληρώνεις 0,50 σεντς 

αναφέρουμε που χρησιμοποιούμε το φλας  το παρακάτω άρθρο έχει γραφτεί από σχολή οδηγών 

Τους δείκτες κατεύθυνσης τους χρησιμοποιούμε όταν θέλουμε να αλλάξουμε κατεύθυνση γενικώς
Τους χρησιμοποιούμε στις ακόλουθες περιπτώσεις:
1- Όταν θέλουμε να στρίψουμε αριστερά η δεξιά. Τα ενεργοποιούμε 30-40 μέτρα πριν το σημείο του ελιγμού.
2- Όταν θέλουμε να παρακάμψουμε οποιοδήποτε εμπόδιο. Τους ενεργοποιούμε όσο γίνεται πιο νωρίς πριν το σημείο της παράκαμψης. Το φλάς το σβήνουμε αμέσως μόλις μετακινήσουμε το όχημα στην διπλανή ελεύθερη λωρίδα και όχι όταν θα περάσουμε το όχημα που μας εμποδίζει, διότι υπάρχει ενδεχόμενο να νομίζουν ότι θα στρίψουμε ή θα σταθμεύσουμε επειδή έχουμε το φλας αναμμένο. 
3- ΠΡΟΣΟΧΗ!!!‘Όταν θέλουμε να κάνουμε ελιγμό για στάθμευση, επι τόπου στροφή η γωνία δεξιά η αριστερά.
Στάθμευση ΔΕΞΙΑ-ΑΡΙΣΤΕΡΑ
- Βγάζουμε δεξί φλάς για δεξιά 15 μ πριν το σημείο στάθμευσης και όχι τελευταία στιγμή. Τοποθετούμε το όχημα μας δίπλα από το όχημα που θα παρκάρουμε και σε απόσταση ίση περίπου με 1 μ. Το φλάς πρέπει να δουλεύει μέχρι να ξεκινήσουμε τον ελιγμό προς τα πίσω και αρχίσει το αυτ/το να παίρνει κλήση προς τα δεξιά(πεζοδρόμιο). Αφού πάρει την κλήση προς το πεζοδρόμιο δεν θα πρέπει να σας απασχολεί εάν δουλεύει το φλας ή όχι. Ωστόσο εάν επιθυμείτε μπορείτε να το ανάψετε εκ νέου. Μην ξεχνάτε να βγάζετε φλας αριστερά όταν εξέρχεστε από την θέση στάθμευσης αφού είσαστε ελεύθεροι πίσω. 
Για την ΑΡΙΣΤΕΡΗ στάθμευση οι ενέργειες είναι αντίθετες. Προσοχή απαγορεύεται η στάθμευση αριστερά εάν ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης, μπορείτε μόνο σε μονόδρομο να το κάνετε
Γωνία ΔΕΞΙΑ ή ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Βγάζετε δεξί φλας για δεξιά γωνία και αριστερό για αριστερή και εδώ θα πρέπει να βεβαιωθείτε ότι το φλας είναι αναμμένο μέχρι να πάρετε κλήση προς το πεζοδρόμιο που προτίθεστε να μπείτε, κατά; τα άλλα ισχύουν ότι είπαμε στην χρήση των φλας
Επί τόπου στροφή αριστερά ή δεξιά
Αριστερή
Βγάζουμε φλας δεξί για να σταματήσουμε στο δεξί πεζοδρόμιο (σχεδόν εφαπτόμενοι) και αφού ελέγξουμε για ερχόμενα οχήματα βγάζουμε φλας αριστερό για να μετακινηθούμε στο απέναντι πεζοδρόμιο(αριστερό), από εδώ και πέρα δεν είναι απαραίτητο το φλας να δουλεύει, αλλά εάν επιθυμείτε το ανάβετε εκ νέου. Θα οπισθοχωρήστε έτσι ώστε οι πίσω τροχοί να ακουμπήσουν το δεξί πεζοδρόμιο και εκεί βγάζετε φλας (αριστερό) για να συνεχίστε την πορεία σας , αφού ελέγξτε για ερχόμενα οχήματα. Οι αντίθετες ενέργειες πρέπει να γίνουν για δεξιά επί τόπου στροφή
4- ‘Όταν θέλουμε να κάνουμε προσπέραση. Το φλας πρέπει να μείνει αναμμένο καθ’ όλη την διάρκεια της προσπέρασης ακόμη και αν προσπερνάτε σειρά αυτοκινήτων. Θα το σβήστε μόνο όταν κάνετε προσπεράσεις και μπροστά σας υπάρχουν διασταυρώσεις (π.χ. εντός πόλεως), διότι στην προκειμένη περίπτωση δημιουργείται σύγχυση και πανικός στους άλλους χρήστες του δρόμου. Θεωρούν ότι θα στρίψτε
Επίσης θα το σβήστε το φλας όταν οδηγείτε στην μεσαία ή αριστερή λωρίδα(χωρίς λόγο και χωρίς να κάνετε προσπέραση δηλ. παρανομείτε), για να έλθει κάποιος εκ των όπισθεν να σας συνετίσει κορνάροντας ή με τα φώτα.
5- ‘Όταν θέλουμε να πούμε στον πίσω , να μας προσπεράσει-βγάζουμε φλάς δεξί για προσπέραση από αριστερά και φλας αριστερό για προσπέραση από δεξιά. Προσοχή πριν δώστε έγκριση στον πίσω μετακινήστε το όχημα σας στην σωστή θέση και να βεβαιωθείτε ότι δεν έρχεται κάποιος από απέναντι με αποτέλεσμα να γίνει ατύχημα.
6- ‘Όταν θέλουμε να πούμε στο πίσω να μην μας προσπεράσει γιατί κάτι περίεργο συμβαίνει μπροστά μας , βγάζουμε φλας αριστερό και τον κλείνουμε αργά και προοδευτικά
7- Όταν θέλουμε να σταματήσουμε για οποιοδήποτε λόγο π.χ. να φορτώσουμε ή να εκφορτώσουμε αποσκευές ή επιβάτες, για να σταματήσουμε για να κάνουμε κάποιο τηλέφωνο κ.λ.π. σε συνδυασμό με τα αλάρμ ΠΡΟΣΟΧΗ !!! όμως πότε  βγάζουμε φλας και πότε αλάρμ: 10 μ πριν από το σημείο που θέλουμε να σταματήσουμε βγάζουμε φλας αριστερό ή δεξί ανάλογα από πια πλευρά επιθυμούμε να σταματήσουμε και 2 μ πριν την πλήρη ακινητοποίηση βγάζουμε τα αλάρμ για να καταλάβουν οι ακολουθούντες τις προθέσεις μας
Γράφει ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

Για τον πνευματικό μου πάτερα μακαριστό Αμβρόσιο


 21/06/2015 

Μερικές σκέψεις για τον μακαριστό Ηγούμενο των Αγίων πατέρων Αμβρόσιο


14 Μαιου 2015 Σημαντική στιγμή για τον τόπο μας και τους πιστούς. Στιγμή αναχώρησης για την αιώνια πατρίδα όλων μας, του Αγίου Γέροντα π. Αμβροσιου Ψωμια - 40 ημερες χωρίς (;) τον πατέρα Αμβροσιο - Ποιός πιστός άραγε νούς, δέχεται, πως ο Γέροντάς μας, έφυγε από κοντά μας; Όχι. Ο Άγιος Γέροντάς μας είναι κοντά μας, μαζί μας, δίπλα μας, αδιάλειπτα όλο αυτό τον καιρό. Μας συνοδεύει, μας ενισχύει, μας διδάσκει, μας νουθετεί, μας καθοδηγεί, μας παρηγορεί, μας γεμίζει με την αιώνια ελπίδα της μετάνοιας και λύτρωσης από τα ατοπήματά μας. Μας περιμένει εκεί, που επίμονα ζητούσε να συναντηθούμε.Δεν θυμάμαι - αλήθεια - πότε ήταν η πρώτη φορά, που ανηφόρισα να τον συναντήσω.Θυμάμαι όμως την λαχτάρα, την προσμονή, το φτερούγισμα της καρδιάς, μέχρι τη στιγμή εκείνη.Θυμάμαι όμως, ότι έμεινα άφωνος και αποσβολωμένος, κυττώντας μέσα βαθειά στα μάτια τη σεβάσμια και ασκητική μορφή Του.Δεν θυμάμαι πόση ώρα έμεινα έτσι…Θυμάμαι όμως, την ευγενική εκείνη όψη να με οδηγεί πατρικά προς το εσωτερικό της εγκαταβίωσής Του. . Από τότε και για το υπόλοιπο διάστημα της - επιγείου - ζωής Του, άφησα τα μικρά και τα μεγάλα ατοπήματά μου στο πετραχήλι Του. Θυμάμαι την πατρική – πνευματική Του αγάπη να ξεχειλίζει και να «αγκαλιάζει» τον πονεμένο και πληγωμένο από τα παραπατήματά μου, εαυτό. Θυμάμαι, την στοργή του πνευματικού Πατέρα, προς το ταλαιπωρημένο παιδί Του, από την ανυπακοή. Έμοιαζε με κείνον τον σπλαχνικό Πατέρα της παραβολής, που αρπάζει τον εξουθενωμένο και μετανοιωμένο γυιό του, που γυρίζει και ζητά ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Απλός - άδολος - υπομονετικός - συγχωρητικός - πρόθυμος - καταδεχτικός - ταπεινός - καλόκαρδος και προπάντων διακριτικός, με πάντα ένα καλό λόγο στα χείλη για καθένα οδοιπόρο της ζωής που έφθανε να ξαποστάσει στο κονάκι Του. Η ανηφοριά του δρόμου μεγάλη, το φορτίο της ζωής βαρύ. Και μετά τη συνάντηση, το αλάφρωμα του φορτίου. Η γαλήνη, η ειρήνη, η χαρά, που μετέδιδε πλουσιοπάροχα η Σεβάσμια Μορφή Του, φώλιαζαν στην καρδιά και δρόσιζαν τη σκέψη. Με την υπομονή Του και την ευλογία του Θεού, δημιούργησε εκεί ψηλά την πνευματική Του κυψέλη . Θυμάμαι το «χαρίεν» τούτο «μελίσσι», πρόθυμο και πάντα με χαμόγελο ειλικρινές, να υποδέχεται τους προσκυνητές ή επισκέπτες, με πιότερη από το κανονικό διακριτικότητα και με μαεστρία θαυμαστή, να τους οδηγεί στο δρόμο της αγάπης και της προσφοράς, που πρώτα απ’ όλους, αυτές οι ψυχές τον περπατούσαν αθόρυβα, διδαγμένες τον τρόπο από τον Γέροντά τους, Αμβροσιο . Θάθελα, ανοίγοντας τα κατάβαθα της καρδιάς μου να σου πω, και ξέρω πως θα τ’ ακούσεις: Ευλογημένη η ώρα του εδώ ερχομού Σου. Ο Μωϋσής κτύπησε με το ραβδί του στην έρημο και πότισε τους δειψασμένους Ισραηλίτες. Συ Γέροντα, έσκαψες την ξερή Χιακη γη και το γάργαρο νερό της ζωής και του παραδείγματός Σου, των λόγων και της αγάπης Σου, άρχισε να δροσίζει χείλη ξερά, στόματα δειψασμένα, ψυχές ακαλλιέργητες, να βλαστάνει μέσα στις καρδιές των προσκυνητών το τρυφερό βλαστάρι της πίστης και της μετάνοιας, που Συ τόκανες δενδρί σε μας και θεόρατο σ’ άλλους. Θυμάμαι Γέροντα, κι αναπολώ, κι εκζητώ, κείνες τις ακολουθείες κατά τις οποίες αναγάλλιαζε η ψυχή κι ο νους, που βοηθούσες όλους ν’ ανέβουν ψηλά – μαζί Σου, «κρατώντας τους το χέρι απαλά» και την γαλήνια μορφή Σου να φαντάζει, ζωντανή μορφή Οσίου, κλεισμένη στο κάδρο της Ωραίας Πύλης. Θυμάμαι Γέροντα και Πνευματικέ μου Πατέρα, που γονατισμένος – μέσα στην ευλαβική κι απόλυτη σιγή, να παρακαλάς στην ιερώτερη στιγμή της Θείας Λειτουργίας: «Ἔτι προσφέρομέν σοι τήν λογικήν ταύτην καί ἀναίμακτον λατρείαν καί παρακαλοῦμεν σε καί δεόμεθα καί ἱκετεύομεν, κατάπεμψον τό Πνεῦμα σου τό Ἅγιον ἐφ’ ἡμᾶς καί ἐπί τά προκείμενα δῶρα ταῦτα», να παρακαλάς και να κλαίς για το «φοβερό» μυστήριο τονίζοντας μιά – μιά τις λέξεις. Θυμάμαι Γέροντα Αμβροσιε, τα σύντομα πλήρη νοημάτων κηρύγματά Σου, μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας, όπου οι λόγοι περίσσευαν και τα δάκρυα που κυλούσαν από τα μάτια Σου, δίδασκαν, πιότερο δυνατά, πιότερο βαθειά, τους συμμετέχοντας και παρευρισκομένους. Και Συ, τόξερες καλά. Ένα δάκρυ μετάνοιας, γεμίζει το μεγαλύτερο «καλάθι». Πολλές φορές πήρα το χαρτί και το μολύβι να σου γράψω. Όμως κάτι συνέβαινε την στιγμή την τελευταία. Μας λείπεις. Μας λείπεις πολύ. Δεν νοιώθουμε λύπη που ζεις αλλού. Θαρρούμε όμως στην αγάπη Σου. Ελπίζουμε στην παράκλησή Σου. Νοιώθουμε την παρουσία Σου. Παρακαλούμεν Σε, νάσαι συνέχεια μαζί μας. 

Το πνευματικό Σου παιδί. Αλεξανδρος Μπαξεβάνης

_________________________________________________________________________

22 Νοε 2015 

Εξι μήνες χωρίς τον πατέρα Αμβρόσιο

Πέρασαν ήδη έξι μήνες και οκτώ ημέρες από την προς Κύριον εκδημία του μακαριστού πλέον ηγουμένου πατρός Αμβροσίου . Πέρασε στην ιστορία και ανήκει πλέον στο πάνθεον των σπουδαίων ανδρών της Γνήσιας Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στο νού μας είναι νωπές ακόμα (και θα παραμείνουν έτσι για πολύ καιρό) οι εικόνες από την πάνδημη συμμετοχή κλήρου και λαού στην εξόδιο ακολουθία και το πένθος για την απώλειά του. Όμως εκείνος, με το πηγαίο του χαμόγελο, αυτό που ανάβλυζε σαν νεράκι καθαρό από την αγαπώσα καρδιά του, εκοιμήθη, δυστυχως ο θάνατος σε τούτο τον κόσμο δεν κάνει διακρίσεις. Η πορεία είναι κοινή για όλους. Το ζήτημα είναι να αφήσει κανείς το αγαθό ίχνος του σε τούτη τη ζωή και στις μνήμες των ανθρώπων, προπάντων όμως να έχει προετοιμαστεί για τη συνάντησή του με το Θεό. Άφησε πολυτρόπως το αποτύπωμά του με το έργο του, με τη βιοτή του, με την όλη παρουσία του. Αναζωογόνησε το μοναχισμό, αναστήλωσε τα Μοναστήρια,και την Εκκλησια της Αγια Ματρώνας στην πόλη της Χίου έκαμε σπουδαίο κοινωνικό έργο, συνέβαλε με κάθε τρόπο στην τόνωση της πνευματικής ζωής. Εκτός τούτων όμως, ο μακαριστός γέροντας Αμβρόσιος χρησιμοποίησε τα πολλά χαρίσματα με τα οποία τον προίκισε ο Θεός στη διδαχή του Ευαγγελικού λόγου και στην προβολή της μεγάλης παράδοσης της Ορθοδοξίας. Με το γοητευτικό του λόγο, που απέπνεε το άρωμα του πνεύματος των Πατέρων της Εκκλησίας, καθοδηγούσε σαν καλός βοσκος το ποίμνιό του, προς τις πηγές των καθαρών υδάτων της ορθόδοξης παράδοσης. Με την αρτιότητα της λειτουργικής του πράξης και με την όλη βιβλική παρουσία του στο Ναό κατά την ώρα της Θείας λατρείας, δημιουργούσε κλίμα κατάνυξης και συνέβαλλε στην ανάταση των πιστών και στην είσοδό τους στο κάλλος της Βασιλείας του Θεού. Με όλα αυτά ο Μακαριστός γέροντας άφησε πίσω του μια μεγάλη παρακαταθήκη, μια βαριά κληρονομιά για το διάδοχό του, ο οποίος θα πρέπει, αν όχι να τον ξεπεράσει, τουλάχιστον να φανεί ίσος προς εκείνον.

Το πνευματικό Σου παιδί. Αλεξανδρος Μπαξεβάνης

_________________________________________________________________________


Δεν σε ξέχασα πνευματικέ μου πατέρα Αμβρόσιε

3 Μαρ 2017 


Φίλοι μου όταν φεύγει ένας  άνθρωπος και πηγαίνει στην άνω Ιερουσαλήμ ειδικά αν πρόκειται για έναν σεβαστό άνθρωπο  γράφονται πολλά πράγματα που ο καθένας μας έχει ζήσει μαζί του. Με αφορμή την σημερινή ήμερα με την Ά στάση των Χαιρετισμών ξαναθυμήθηκα τις στιγμές που έζησα με τον μακαριστό ηγούμενο Αγίων Πατέρων Πατήρ Αμβρόσιο που με έπαιρνε μαζί του στις ιερές ακολουθίες που τελούσε σε τρία μέρη του νησιού της Χίου. Ξεκινούσαμε  στις 2:30 μμ από την οικία του και ανηφορίζαμε προς τον Άγιο Ταξιάρχη των Νενήτων όπου έκανε εκεί τη πρώτη ακολουθία όπου ξεκινούσε 3:00μμ -3:15μμ το αργότερο και τελείωνε περίπου 4:55 μμ και μετά κατηφοριάζαμε  στην Αγία Ματρώνα στην πόλη τις Χίου, όπου έκανε και εκεί την δεύτερη ακολουθία των Χαιρετισμών. Αρχιζε 6:00μμ όταν τελείωνε κατά τις 7:30μμ πήγαινε με άλλο μέσο στο μοναστηράκι του στους Αγίους Πατέρες όπου και εκεί πάλι έκανε την ακολουθία των Χαιρετισμών. Αυτό γίνονταν σε κάθε ακολουθία των Χαιρετισμών και την μεγάλη εβδομάδα αυτό το πρόγραμμα το έκανε καθημερινώς. Όλοι που τον ξέραμε λέγαμε  πως αντέχει γιατί δεν έπαυε να είναι ανθρώπινο σώμα. Ο μακαριστός σε όλο τον δρόμο μου έδινε συμβουλές για την ζωή μου. Αρκετές ήταν οι φόρες που μου έλεγε Πρόσεχε, γιατί θα συναντήσεις δυσκολίες στην ζωή σου, αλλά πάντα να φέρνεις τον Θεό στο μυαλό σου και στην ζωή σου. Αλλο ένα που μου έλεγε είναι ότι τα καλά πράγματα κόποις κτώνται, δεν μπορούσα όμως να καταλάβω τότε τι ηθελε να μου πει . Μεγαλώνοντας όμως όταν έκανα οικογένεια και απόκτησα και παιδάκι σε μια πολύ δύσκολη στιγμή τις ζωής μου  κατάλαβα τι ήθελε να πει. Ηταν φίλοι μου η <<προσευχή>> που έκανα στον θεό, ήταν τα αληθινά δάκρυα που έπεσαν από τα μάτια μου και έπεσαν κάτω στη γη και αμέσως έγινε καρπός και είδα την παρουσία του θεού να μας προστατεύει. Όμως φίλοι μου αναγνώστες τώρα έχει φύγει από την ζωή και τα λόγια του έρχονται στο μυαλό μου παρακαλώ τον Θεό αλλά και εκείνον να μεσιτεύουν για τη προστασία όλου του κόσμου και τελευταία εμένα . Γέροντα μου δεν σε ξέχασα πάντα θα σε έχω στην καρδιά μου στο μυαλό μου  αν και στα πολύ λίγα χρόνια που σε γνώρισα, 21 στον αριθμό κατάλαβα ότι τα λογιά του Ευαγγελίου τα έκανες πράξη στην ζωή σου 
Το πνευματικό σου παιδί.
Αλέξανδρος Μπαξεβάνης 
_________________________________________________________________________

Δυο Χρόνια  στην Άνω Ιερουσαλήμ ο πνευματικός πατέρας Αμβρόσιος
13 Μαιου 2017
Δυο χρονιά συμπληρώθηκαν την Κυριακή 14 Μαίου 2017 ,από την αιφνιδιαστική προς Κύριον εκδημίαν του μακαριστού πνευματικού μου πατέρα   Αρχιμανδρίτη Αμβροσίου, ηγουμένου της Ιεράς σκήτης Αγίων Πατέρων του Προβατείου Όρους της νήσου Χίου . Ο Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος άφησε την τελευταία του πνοή στις 3 τα ξημερώματα της Πέμπτης 14 Μαίου 2015 από καρδιακή προσβολή. Όλα συνέβησαν όταν εντόπισε σε κελί του Μοναστηριού των Αγίων Πατέρων σε λιπόθυμη κατάσταση έναν μοναχό. Αμέσως ειδοποίησε ο ίδιος το ΕΚΑΒ αλλά όταν έφθασε το ασθενοφόρο οι διασώστες βρήκαν νεκρό τον ίδιο από καρδιακή ανακοπή ,και σε λιπόθυμη κατάσταση τον άλλο μοναχό. Παρά τις προσπάθειες των ιατρών για επαναφορά, για τον Αρχιμανδρίτη Αμβρόσιο ήταν ήδη αργά αφού στο Νοσοκομείο επιβεβαιώθηκε απλά ο θάνατός του. Κάθε βράδυ φίλοι μου που προσεύχομαι για όλο τον κόσμο και τελευταίο αφήνω τον εαυτό μου όπως εκείνος με δίδαξε να κάνω λέω , την ευχή που μόνο στους ιερείς διαβάζεται, ευχόμεθα στον Κύριο και Θεό μας, «όπως τον ανέδειξε εδώ στη γη, ιερέα Του, τον μακαριστό ηγούμενο Αμβρόσιο εύχομαι και παρακαλώ   να τον αναδείξει και ιερέα του ουρανίου Του θυσιαστηρίου».Ο αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος , λοιπόν, βρίσκεται κοντά στο Θυσιαστήριο του Θεού, που τόσο λάτρευε και προσέφερε όλη του την ζωή. Έφυγε αφήνοντας σε εμάς, που τον γνωρίσαμε και εκτιμήσαμε τον ίδιο και ότι προσέφερε με την καλή του ζωή, ανάμνηση αγαθή. Το έργο του ως κληρικός, μετά θάνατον συνεχίζεται πλέον μόνο με την ιερή προσευχή και δέησή του. Δέεται για τους οικείους του και για εμάς που ήμασταν κοντά του και ακούγαμε τον λόγο του θεού από τα άκακα χείλη του που εσταζαν μέλι για τον Κύριο μας. Αφιέρωσε τη ζωή του και τα νειάτα του υπηρετώντας τον Ιησού Χριστό, την Εκκλησία μας .Ήταν ιεροπρεπής, αγαπούσε την λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας, τους Αγίους μας και όταν τελούσε τα μυστήρια τις εκκλησίας τα έκανε μετά φόβου Θεού. Θυμάμαι Μεγάλη Πέμπτη βράδυ που τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής, στον οποίο αναπαριστάται το Θείο Δράμα της Σταύρωσης και διαβάζονται τα δώδεκα ευαγγέλια που περιγράφουν τα γεγονότα από τη σύλληψη έως και την ταφή του Χριστού. πριν χτυπήσει η καμπάνα έτρωγε και έπινε το νερό και μετά έμενε εως το Μεγάλο. Σάββατο χωρίς να φάει η να πίνει έστω λίγο νερό. μια χρόνια που ήμουν στο μοναστήρι των Παμεγγιστων Ταξιαρχών Μέγαλη Πέμπτη στο τρίτο ευαγγέλιο του πήγα ένα ποτήρι νερό και μου απάντησε δεν πίνω νερό ούτε τρώω φαγητό μέχρι την ώρα που θα γίνει η πρώτη ανάσταση του Χριστού μας. Ήθελε, η μεγαλοπρέπεια των ακολουθιών και των κηρυγμάτων του να είναι τέτοια που να μας ταξιδεύει νοερά στην μεγαλοπρέπεια της Δόξης του Κυρίου μας. Μέσα από το Ιερό του πετραχήλι, έδωσε παρηγοριά και ανάπαυση στις ταλαιπωρημένες και αμαρτωλές ψυχές των ανθρώπων. Εργάστηκε για την ευπρέπειαν του Οίκου του Κυρίου μας, κάνοντας μεγάλες ανακαινίσεις στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Νενήτων, στην Ιερά Σκήτη Αγίων Πατέρων, το εκκλησάκι της Αγίας Ματρόνας μέσα στην πόλη της Χίου σαν ιερομόναχος , ποτέ δεν ξέχασε την αποστολή του. Ποτέ δεν έδωσε δείγματα απληστίας. Φτωχός ξεκίνησε και φτωχός έφυγε. Γεύτηκε τις λύπες και τις δοκιμασίες με ταπείνωση και υπομονή, έσκυβε το κεφάλι στην αδικία, τα κράταγε μέσα του όσα τον έκαναν ακόμα και να δακρύζει. Και πάντα έλεγε ότι για την αγάπη του Χριστού τα υπομένω. Η φιλανθρωπική του δράση μεγάλη και σιωπηλή .πολλοί άνθρωποι το γνώριζαν αλλά ήταν σιωπηλοί γιατί όταν έδινε το οτιδήποτε έλεγε<< όχι εγώ ο θεός εκείνος σε έφερε σε εμένα και εκείνος μου τα έδωσε για να σου το δώσω εγώ είμαι απλά ο μεσάζοντας >> μεγάλη σημασία αυτή η πρόταση. Πολλοί από εσάς που διαβάζετε το παρόν κείμενο θα μου πείτε ότι για να κάνεις φιλανθρωπία πρέπει να την κάνεις σιωπηλά .Ναι έτσι είναι αλλά σας το μεταφέρω αυτό για τον λόγο που έλεγε<< όχι εγώ ο θεός εκείνος σε έφερε σε εμένα και εκείνος μου τα έδωσε για να σου το δώσω εγώ είμαι άπλα ο μεσάζοντας>> και εδώ όπως και πάρα πολλές φορές είπα ότι ο μακαριστός γέροντας μας Αμβρόσιος τα λόγια του ευαγγελίου τα έκανε πράξη ζωής του δηλαδή ήταν ο ιερομόναχος μεταξύ {γης και ουρανού} και πάλι θα αναρωτηθούν μερικοί που τα έβρισκε τα χρήματα και βοηθούσε να αναφέρω εδώ ότι άνθρωποι του παλαιού ημερολογίου (γνήσιοι ορθόδοξοι χριστιανοί {ecclesiagoc.gr) δεν αναγνωρίζονται από το κράτος και έτσι δεν παίρνουν {μηνιάτικο} πληρώνονται με τις δωρεές με το ανάμα του κερακιού με τον κάθε πιστό που αφήνει από το υστέρημα του στο παγκάρι ή σε μυστήρια γάμων βαφτίσεων ή σε αγιασμούς και τρισάγια μακαρίστε μου γέροντα μου Περιμένουμε να σέ συναντήσουμε και πάλι στην άνω πόλη, την άνω Ιερουσαλήμ, η οποία «ου χρείαν έχει του ηλίου ουδέ της σελήνης ίνα φαίνωσιν αυτή∙ η γαρ δόξα του Θεού εφώτισεν αυτήν, και ο λύχνος αυτής το Αρνίον» (Αποκ. 21, 23). Αναμένουμε την συνάντηση μαζί σου στο Υπερουράνιο Θυσιαστήριο όπου θα τελούμε την αναίμακτη μυσταγωγία, όχι μέσα σε χειροποίητο, αλλά σε αχειροποίητο Ναό, καθώς «ο γαρ Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ, ναός αυτής εστι, και το Αρνίον» (Αποκ. 21,22).
Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε πνευματικέ μου πατέρα Αμβρόσιε
Γράφει ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης






Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Όπως στην γη έτσι και στον ουρανό

Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε
και αείμνηστε πνευματικέ
μου πατέρα Αμβρόσιε
Δυο χρονιά  συμπληρώθηκαν  την Κυριακή 14 Μαίου 2017 , από την αιφνιδιαστική προς Κύριον εκδημίαν του μακαριστού πνευματικού μου πατέρα   Αρχιμανδρίτη Αμβροσίου, ηγουμένου της Ιεράς σκήτης Αγίων Πατέρων του Προβατείου Όρους της νήσου  Χίου . Ο Αρχιμανδρίτης Αμβρόσιος άφησε την τελευταία του πνοή στις 3 τα ξημερώματα της Πέμπτης 14 Μαίου 2015 από καρδιακή προσβολή. Όλα συνέβησαν όταν εντόπισε σε κελί του Μοναστηριού των Αγίων Πατέρων σε λιπόθυμη κατάσταση έναν μοναχό. Αμέσως ειδοποίησε ο ίδιος  το ΕΚΑΒ αλλά όταν έφθασε το ασθενοφόρο οι διασώστες βρήκαν νεκρό τον ίδιο από καρδιακή ανακοπή ,και σε λιπόθυμη κατάσταση τον άλλο μοναχό. Παρά τις προσπάθειες των ιατρών για επαναφορά, για τον Αρχιμανδρίτη Αμβρόσιο ήταν ήδη αργά αφού στο Νοσοκομείο επιβεβαιώθηκε απλά ο θάνατός του. Κάθε βράδυ φίλοι μου που προσεύχομαι για όλο τον κόσμο και τελευταίο αφήνω τον εαυτό μου όπως εκείνος με δίδαξε να κάνω  λέω , την ευχή που μόνο στους ιερείς διαβάζεται, ευχόμεθα στον Κύριο και Θεό μας, «όπως τον ανέδειξε εδώ στη γη, ιερέα Του, τον μακαριστό ηγούμενο Αμβρόσιο  εύχομαι και παρακαλώ   να τον αναδείξει και ιερέα του ουρανίου Του θυσιαστηρίου».Ο αρχιμανδρίτης  Αμβρόσιος , λοιπόν, βρίσκεται κοντά στο Θυσιαστήριο του Θεού, που τόσο λάτρευε και προσέφερε όλη του την ζωή. Έφυγε αφήνοντας σε εμάς, που τον γνωρίσαμε και εκτιμήσαμε τον ίδιο και ότι προσέφερε με την καλή του ζωή, ανάμνηση αγαθή. Το έργο του ως κληρικός, μετά θάνατον συνεχίζεται πλέον μόνο με την ιερή προσευχή και δέησή του.  Δέεται για τους οικείους του και για εμάς που ήμασταν κοντά του και ακούγαμε τον λόγο του θεού από τα άκακα χείλη του που εσταζαν μέλι για τον Κύριο μας.  Αφιέρωσε τη ζωή του και τα νειάτα του υπηρετώντας τον Ιησού Χριστό, την Εκκλησία μας .Ήταν ιεροπρεπής, αγαπούσε την λατρευτική ζωή της Εκκλησίας μας, τους Αγίους μας και όταν τελούσε τα μυστήρια τις εκκλησίας τα έκανε  μετά φόβου Θεού. Θυμάμαι Μεγάλη Πέμπτη  βράδυ που τελείται ο όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής, στον οποίο αναπαριστάται το Θείο Δράμα της Σταύρωσης και διαβάζονται τα δώδεκα ευαγγέλια που περιγράφουν τα γεγονότα από τη σύλληψη έως και την ταφή του Χριστού. πριν χτυπήσει η καμπάνα έτρωγε και έπινε το νερό και μετά έμενε εως το Μεγάλο. Σάββατο χωρίς να φάει η να πίνει έστω λίγο νερό. μια χρόνια που ήμουν στο μοναστήρι των  Παμεγγιστων  Ταξιαρχών Μέγαλη Πέμπτη στο τρίτο ευαγγέλιο του πήγα ένα ποτήρι νερό και μου απάντησε δεν πίνω νερό ούτε τρώω φαγητό μέχρι  την ώρα που θα γίνει η πρώτη ανάσταση του Χριστού μας. Ήθελε, η μεγαλοπρέπεια των ακολουθιών και των κηρυγμάτων του να είναι τέτοια που να μας ταξιδεύει νοερά στην μεγαλοπρέπεια της Δόξης του Κυρίου μας. Μέσα από το Ιερό του πετραχήλι, έδωσε παρηγοριά και ανάπαυση στις ταλαιπωρημένες και αμαρτωλές ψυχές των ανθρώπων. Εργάστηκε για την ευπρέπειαν του Οίκου του Κυρίου μας, κάνοντας μεγάλες ανακαινίσεις στην Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών Νενήτων, στην Ιερά Σκήτη Αγίων Πατέρων, το εκκλησάκι της Αγίας Ματρόνας μέσα στην πόλη της Χίου  σαν ιερομόναχος , ποτέ δεν ξέχασε την αποστολή του. Ποτέ δεν έδωσε δείγματα απληστίας. Φτωχός ξεκίνησε και φτωχός έφυγεΓεύτηκε τις λύπες και τις δοκιμασίες με ταπείνωση και υπομονή, έσκυβε το κεφάλι στην αδικία, τα κράταγε μέσα του όσα τον έκαναν ακόμα και να δακρύζει. Και πάντα έλεγε ότι για την αγάπη του Χριστού τα υπομένω. Η φιλανθρωπική του δράση μεγάλη και σιωπηλή .πολλοί  άνθρωποι το γνώριζαν αλλά ήταν σιωπηλοί  γιατί όταν έδινε το οτιδήποτε έλεγε<< όχι εγώ ο θεός εκείνος σε έφερε σε εμένα και εκείνος μου τα έδωσε για να σου το δώσω εγώ είμαι απλά  ο μεσάζοντας >> μεγάλη σημασία αυτή η πρόταση. Πολλοί από εσάς που διαβάζετε το παρόν κείμενο θα μου πείτε ότι για να κάνεις φιλανθρωπία πρέπει να την κάνεις σιωπηλά .Ναι έτσι είναι αλλά σας το μεταφέρω αυτό για τον λόγο που έλεγε<< όχι εγώ ο θεός εκείνος σε έφερε σε εμένα και εκείνος μου τα έδωσε για να σου το δώσω εγώ είμαι άπλα  ο μεσάζοντας>> και εδώ όπως και πάρα πολλές φορές είπα ότι ο μακαριστός γέροντας μας Αμβρόσιος τα λόγια του ευαγγελίου τα έκανε πράξη ζωής του δηλαδή ήταν ο ιερομόναχος  μεταξύ {γης και ουρανού} και πάλι θα αναρωτηθούν μερικοί που τα έβρισκε τα χρήματα και βοηθούσε  να αναφέρω εδώ ότι άνθρωποι του παλαιού ημερολογίου (γνήσιοι ορθόδοξοι χριστιανοί {ecclesiagoc.gr) δεν αναγνωρίζονται από το κράτος και έτσι δεν παίρνουν {μηνιάτικο} πληρώνονται με τις δωρεές με το ανάμα του κερακιού με τον κάθε πιστό που αφήνει από το υστέρημα του στο παγκάρι ή σε μυστήρια γάμων βαφτίσεων  ή σε αγιασμούς και τρισάγια μακαρίστε μου γέροντα μου  Περιμένουμε να σέ συναντήσουμε και πάλι στην άνω πόλη, την άνω Ιερουσαλήμ,  η οποία «ου χρείαν έχει του ηλίου ουδέ της σελήνης ίνα φαίνωσιν αυτή∙ η γαρ δόξα του Θεού εφώτισεν αυτήν, και ο λύχνος αυτής το Αρνίον» (Αποκ. 21, 23). Αναμένουμε την συνάντηση μαζί σου στο Υπερουράνιο Θυσιαστήριο όπου θα τελούμε την αναίμακτη μυσταγωγία, όχι μέσα σε χειροποίητο, αλλά σε αχειροποίητο Ναό, καθώς «ο γαρ Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ, ναός αυτής εστι, και το Αρνίον» (Αποκ. 21,22).
Αιωνία σου η μνήμη αξιομακάριστε και αείμνηστε πνευματικέ μου πατέρα Αμβρόσιε



  

Το πνευματικό σου παιδί


Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Φοβού τον Κύριον και δόξασον ιερέα βιντεο

Φοβού τον Κύριον και δόξασον ιερέα
 (Σοφ.Σειράχ 7: 29-31)
 Ο  Κλήρος -όλων των βαθμίδων- δεν είναι  συνηθισμένα πρόσωπα. Παρά τις αμαρτίες, οι οποίες αναπόφευκτα ως ανθρώπους τους βαρύνουν, {ουδείς τέλειος}   παρά τις ατέλειες και τις ανθρώπινες αδυναμίες αναφέρω το έξεις  δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι είναι οι αντιπρόσωποι του θεού  στους ανθρώπους γιατί με τις ευλογία του θεού από τα χεριά του εκαστοτε ιερεα και αρχιερέα του ανθρώπου του οποίου έχει επιλέξει  με την χάρη και την φωτίσει του αγίου πνεύματος η εκκλησιά μας και για να μας ευλογεί τα μυστήρια της . Εμείς οι Έλληνες, δυστιχώς  γρήγορα ξεχνάμε την ιστορία μας  του μαρτυρικού μας Γένους! Οι περισσότεροι κληρικοί μας γινονται Συναγωνιστές και μάρτυρές και θύμα οι οποίοι προσπαθούν με κάθε δύναμη να διαφυλάξουν την πίστη την πατρίδα η οποία χάνετε μέρα με την μέρα!!!  Αμέτρητες φορές έβαψε το ράσο του με το ιερό του αίμα στους εθνικούς αγώνες! Φιλότιμα κράτησε αναμμένο το καντήλι της πίστης, καλλιέργησε τις ελληνορθόδοξες αξίες, , δίδαξε έργω και λόγω την τεθλιμμένη οδό του Κυρίου. Όλα τα παραπάνω είναι αρκετά για να υπογραμμίσουν ποιά είναι η αξία του ιερέα. 
Ο λόγος του Θεού είναι κατηγορηματικός: «Μ' όλη σου την ψυχή να ευλαβείσαι τον Κύριο και να τιμάς τους Ιερείς Του. Μ' όλη σου τη δύναμη ν' αγαπήσεις Αυτόν ! που σ' έπλασε και να μην εγκαταλείψεις τους λειτουργούς Του. Να φοβάσαι τον Κύριο και να δοξάζεις τον ιερέα Του διαβάζοντας τον τελευταίο χρόνο λίγο ιστορία ήθελα να δω το τι προσέφερε η εκκλησία - οι παπάδες στην Ελλάδα , διαβάζοντας λοιπόν και λίγο σερφαροντας στο διαδίκτυο για να διεσταυρώσω την ερευνά  είδα  την συμμετοχή τους στους αγώνες τις πατρίδας μας που  πρόσφεραν και μέσα μου έλεγα αιωνία η μνήμη σας Ναι!!! έτσι έλεγα . Οι γονείς μου με έμαθαν και κάτι που λίγοι ίσως το κάνουν σε κάθε εθνική μας εορτή να ανάβω κερί στην εκκλησία στο όνομα των ηρώων μας που έδωσαν το αίμα τους για να ζούμε ελεύθερα. παρακάτω θα δείτε τι λοιπόν πρόσφεραν .Πρόσφεραν φίλοι μου αναγνώστες τις  ψυχούλες τους ώστε εσύ σήμερα που διαβάζεις το κείμενο  μου να  ζεις ελεύθερα χωρίς πόλεμο , και παρακάτω θα δείτε την προσφορά της Εκκλησίας όπως την είδε ο Στατηγός Μακρυγίαννης το 1821 και μερικά ιστορικά γεγονότα με εκκλησιαστικούς άνδρες  τους  πραγματικούς  ήρωες τις Ελλάδας μας όπου αλλοι πήραν μέρος και αλλοι έχασαν την ζωή τους για την πατρίδα μας  και έβαψαν  με αίμα. το τιμημένο ράσο τους 
ο Στρατηγός Μακρυγιάννης είπε
Εμείς τους παπάδες τούς είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον διά να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας ωσάν λεοντάρια. Ντροπή, Έλληνες!». Να και πάλι μετά 196 χρόνια το βλέπουμε με αναρτήσεις σε ΜΜΕ  να γίνετε το ίδιο και σήμερα . ποιός φίλοι μου θα μπορούσε να μας εκπροσωπήσει; αν δεν μιλήσει και η εκκλησία μας ποιος θα μιλήσει; Εμείς που καθόμαστε μέσα στα καφενεία σε καφετέριες και μέσα από το διαδίκτυο να στρουθοκαμιλίζουμε και να γράφουμε και να κάνουμε συζητήσεις και να λογομαχούμε με αυτούς που έχουν αντίθετε απόψεις απο εμάς θεωρώ και η γνώμη μου είναι οτι η φωτιά για να σβήσει θέλει νερό και δύστυχος υπάρχει μόνο φωτιά με ένα νερό ελάχιστο για να την σβήσει πιστεύω ότι όλοι μαζί ενωμένη θα ξανά γυρίσουμε την χιο μας όπως ήταν και πριν με ανοιχτά παράθυρα με ανθρώπους που δεν θα διαχωρίζονται με τους μεν και με τους δεν. Επανερχόμαστε και πάλι στο θέμα του παρόντος άρθρου  για την δράση της Εκκλησίας κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας Άλλοτε επαινέθηκε και άλλοτε επικρίθηκε. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Κλήρος -όλων των βαθμίδων- συνέβαλε τα μέγιστα για να διατηρηθεί το όφελος τις πατρίδας και του πιστού του λαού .όπως και το κάνει και μεχρι σήμερα  Πολλοί αρχιερείς συμμετείχαν ενεργά στην Επανάσταση του 1821, ενώ και καθ’ όλη τη διάρκεια της σκλαβιάς οργάνωσαν πολλά κινήματα κατά των Τούρκων, τα οποία μπορεί να μην πέτυχαν, κράτησαν όμως ζωντανή την ελπίδα για το «μεγάλο βήμα του Γένους».
- Το 1575 κήρυξε επανάσταση στη Μάνη ο Αρχιεπίσκοπος Επιδαύρου Μακάριος Μελισίδης.
- Το 1600 και το 1609 ο Μητροπολίτης Τρικάλων Διονύσιος Φιλόσοφος ή Σκυλόσοφος επαναστάτησε κατά των Τούρκων, για να συλληφθεί και να βρει μαρτυρικό θάνατο στα Γιάννινα το 1611.
- Το 1684 ο Μητροπολίτης Άμφισσας Φιλόθεος σήκωσε τα όπλα κατά των Τούρκων στην Κόρινθο, με ένοπλο σώμα που συγκρότησε ο ίδιος. Στη μάχη που ακολούθησε τραυματίστηκε θανάσιμα.
- Την ίδια χρονιά, ο Μητροπολίτης Κεφαλλη­νίας Τιμόθεος Τυπάλδος συγκρότησε επίσης επανα­στατικό σώμα με 150 κληρικούς και πήρε μέρος σε όλες τις απελευθερωτικές προσπάθειες που γίνονταν εκείνη την περίοδο στο νησί.
- Το 1770 ο Μητροπολίτης Πατρών Παρθένιος στο Αίγιο και ο Μητροπολίτης Μακάριος Νοταράς στην Κόρινθο ανέλαβαν αντιστασιακή δράση κατά των Τούρκων. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης, πολλοί αρχιερείς και ιερείς συμμετείχαν ενεργά σε ένοπλα σώματα, ενώ πολλά μοναστήρια εξελίχθηκαν σε κέντρα εξορμήσεων κατά των Τούρκων:
- Ο Ιερομόναχος Σεραφείμ, από το Φανάρι Θεσσαλίας, ηγήθηκε της επανάστασης των Αγραφιωτών.
- Ο Μητροπολίτης Σαλώνων Ησαΐας ήταν αυτός που κήρυξε την επανά­σταση στις 27/3/1821 στην περιφέρειά του, μέσα στο Μοναστήρι του Οσίου Λουκά Βοιω­τίας.
- Η Μονή του Οσίου Λουκά, μετά τη σύ­σκεψη του Δεσπότη Σαλώνων, στα μέσα Μαρτίου του 1821, με τους οπλαρχηγούς της περιφέρειας, Αθ. Διάκο κ.ά., έγινε επαναστατικό κέντρο και χώρος κατασκευής φυσεκιών.
- Στην ίδια περιοχή και στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου Πέτρας είχε στήσει το στρατηγείο του ο Δημήτριος.
- Λίγο πιο δυτικά, ο αρχιστράτηγος της Ρούμελης Γεώργιος Καραϊ­σκάκης είχε ως ορμητήριό του τη Μονή Προυσού της Ευρυτανίας.
- Το Μοναστήρι του Ομπλού Πατρών ήταν στρατηγείο των επαναστατών της περιοχής.
- Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ξεκίνησε τον απελευθερωτικό αγώνα του από την εκκλησία. Μέσα στον Ιερό Ναό των Τριών Ιεραρχών του Ιασίου έλαβε το πολεμικό ξίφος από τον Μητροπολίτη Μολδαβίας Βενιαμίν Κωστάκη, ο οποίος ευλόγησε και τη σημαία του αγώνα του.
- Ο Χρύσανθος Πηγάς, Μητροπολίτης Μο­νεμβασίας και Καλαμάτας, το 1819 μπήκε στη Φιλική Εταιρεία και εργάστηκε εντατικά για την προετοιμασία της Επανάστασης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του από τους Τούρκους και τον εγκλεισμό του στις Φυλακές της Τρίπολης, όπου μαζί με άλλους μητροπολίτες πέθανε από τις κακου­χίες.
Πιο συγκεκριμένα, ενεργό μέρος στον Αγώνα αναφέρονται ότι έλαβαν:
Από τους αρχιερείς της Πελοποννήσου οι: Παλαιών Πατρών Γερμανός, Ρέοντος και Πραστού Διονύσιος, Δαμαλών Ιωνάς, Έλους Άνθιμος, Κερνίτσης Προκόπιος, Κορίνθου Κύριλλος, Ανδρούσης Ιωσήφ, Τριπολιτζάς Δανιήλ, Βρεσθένης Θεοδώρητος, Λακεδαιμονίας Χρύσανθος, πρ. Τριπολιτσάς Διονύσιος, Μαΐνης Νεόφυτος, Μαΐνης Ιωσήφ, Μαλτζίνης Ιωακείμ, Χαριουπόλεως Βησσαρίων, Ζαρνάτας Γαβριήλ, Ανδρουβίτσας Θεόκλητος, Πλάτζης Ιερεμίας, Καρυουπόλεως Κύριλλος, Μηλέας Ιωσήφ. Από τους αρχιερείς της Στερεάς Ελλάδας οι: Αθηνών Διονύσιος, Ταλαντίου Νεόφυτος, Λιτζάς και Αγράφων Δοσίθεος, Θηβών Παΐσιος, Λιδωρικίου Ιωαννίκιος, Μενδενίτσης, Γρηγόριος, Μενδενίτσης Διονύσιος. Από τους αρχιερείς των νήσων Αιγαίου Πελάγους οι: Καρύστου Νεόφυτος, Παροναξίας Ιερόθεος, Σάμου Κύριλλος, Χίου Δανιήλ, Σκιάθου και Σκοπέλου Ευγένιος, Σκύρου Γρηγόριος, Αιγίνης, Πόρου και Ύδρας Γεράσιμος, Άνδρου Διονύσιος,Τζιας και Θερμίων Νικόδημος. Είδατε ότι πάντα ήταν η εκκλησιά ενεργοποιημένη και δεν έγινε τώρα πάντα υπήρχαν άνθρωποι που έδιναν το παρόν για τον ελληνισμό και για την πίστη. Αράγε! Τι και αυτοί έπρεπε να περάσουν καμιά βόλτα άπο τον  καθρέφτη τους  να κοιταχτούν; όπως και το είδα σε ανάρτηση τοπικής ειδησεωγραφικης σελίδας {ολόκληρη η ανακοίνωση Αληθεια} ανακοινώσεις από  επιτροπή όπου στηρίζουν τους πρόσφυγες . Δοξάζουμε και ευχαριστούμε τον θεό που μας χαρακτήρισε αυτούς τους χαρισματικούς ανθρώπους όπου είναι υπερασπιστές της πατρίδας   μας και της πραγματικοτητας και βγαίνουν δημοσιά και  την ομολογούν  Ευτυχώς ακόμα που υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι και μιλάνε μια και εμείς δεν σηκωνόμαστε από τον καναπέ και από την καφετερία ευτυχώς υπάρχουν οι άξιοι συνεχιστές τους γιατί χωρίς αυτούς τους ανθρώπους μάλλον η Ελλάδα θα ήταν αξία της τύχης της χωρίς μέλλον  Ακυβέρνητο καράβι θα ήταν με αποτέλεσμα η Ελλάδα  να μην υπήρχε πουθενά ούτε καν στον χάρτη. Γιατί αν το έχετε καταλάβει σιγά σιγά εξαφανιζομαστε και σαν λαός και σαν πατρίδα σε λίγο καιρό ,τώρα μιλάμε σε λίγο καιρό θα τρώει ο ενας τον αλλον και αυτό γιατι δεν θα υπάρχει τίποτα. Φίλοι και αναγνώστες μου είδατε πια είναι η εκκλησιά μας και τι έργο έκανε δεν νομίζω όλοι αυτοί οι άνθρωποι να είχαν πάρει την κατηφόρα και το λέω αυτό διότι κάνεις δεν θα ήθελε κανείς ούτε να σκοτώσει η να σκοτωθεί είδατε ότι αυτό το  καράβι της Ορθοδοξίας  μας με τόλμη και πίστη  και ανδρεία υπερασπίζετε το ιερό μας έδαφος  την πατρίδα μας και πάλι σε αυτό τον δύσκολο καιρό που όλα κλονίζονται  δίνει το παρόν

τα ιστορικά στοιχειά είναι από θρησκευτική ιστοσελίδα όπου και αναγράφονται σε ιστορικά βιβλία της ελλαδας 



*σσ τα υπογραμισμένα Γράφει ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης 


τα ιστορικα στοιχεια και τα ονοματα τα βρηκα απο ιστοσελιδες η οποιε ειναι διασταυρομενες απο την ιστορια της ελλαδος




Τις απόψεις της Εκκλησίας είχε τη δυνατότητα να μεταφέρει ο Μητροπολίτης Χίου κ. Μάρκος στους Βουλευτές της Ν.Δ Κ. Καραμανλή, Γ. Κασαπίδη και Ν. Μηταράκη, που τον επισκέφθηκαν στο γραφείο του, με την ευκαιρία επισκέψεως των δύο πρώτων σε πληγείσες από την πυρκαγιά Κοινότητες του νησιού μας. Η εκκλησία, τους είπε είναι ο συνδετικός ιστός του Εθνους μας και του Κράτους, για λόγους πραγματικούς και ιστορικούς και αυτό δεν αλλάζει με τίποτα, ακόμα και αυτοί που δεν πιστεύουν, αυτό το γνωρίζουν. Οσον αφορά τα νησιά μας είναι καθαρό ότι κατοικούνται από Ελληνικούς Χριστιανικούς πληθυσμούς. Αν υπάρχει ένας που αγκάλιασε αυτούς τους πρόσφυγες - μετανάστες είναι η Εκκλησία, όμως όσοι σκέπτονται ίσως την μόνιμη εγκατάσταση τους, τους θυμίζουμε τη Συνθήκη της Λωζάνης, που ορίζει ρητά ότι στα σύνορα κατοικούν αμιγείς Χριστιανικοί πληθυσμοί. Οσον αφορά τη θάλασσα, έχει σύνορα και το είπα κατ΄ ιδίαν στον Πρωθυπουργό. Ο καθένας πρέπει να κάνει τη δουλειά του, κατέληξε ο Μητροπολίτης, προς τους Βουλευτές της Ν.Δ. Εμείς όχι μόνο λειτουργήσαμε την Εκκλησία στην Παναγιά, αλλά επισήμως με Προεδρικό Διάταγμα, στην Ελληνική Νήσο Παναγιά του Νησιωτικού συμπλέγματος των Οινουσσών κατοχυρώσαμε εκεί Προσκύνημα της Ζωοδόχου Πηγής.






Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

Φίλοι μου η ημέρα τις Αναστάσεως

Φίλοι μου  η ημέρα  τις  Αναστάσεως του Χριστού είναι ο ανακαινισμός τις ψυχής μας, η ημέρα  αυτή είναι μεγάλη και  θαυμαστή . Mε  πνευματική αγαλλίαση ψυχής θα  εορτάσουμε Κυριακή 16 Απριλίου 2017 το Πάσχα την Ανάσταση του Κυρίου μας . Στην εορτή αυτή συμμετέχει ολόκληρη η δημιουργία ζώντες και κεκοιμημένοι, Την Κυριακή του Πάσχα θα εορτάσουμε όχι μόνον ένα ιστορικό γεγονός, αλλά κυρίως ένα λυτρωτικό γεγονός, που υπερβαίνει την ιστορικότητα και αφορά τον κάθε άνθρωπο. Ο Ιησούς είναι  "πρωτότοκος  εκ των νεκρων". που πέθανε πάνω στο Σταυρό τις λυτρώσεως μας αλλά και Αναστήθηκε από τον τάφο του. Με αυτό τον τρόπο φίλοι μου νίκησε τούς δύο φοβερούς εχθρούς της ανθρώπινης φύσεως, αλλά και της δημιουργίας. α} την αμαρτία  β} τον θάνατο. Έτσι λοιπόν και εμείς χρειαζόμαστε την  Χάρη του Θεού για να γίνει ο κόσμος μας, η κοινωνία μας, η ζωή μας, ΦΩΣ και ΖΩΗ και την συνταγή  αυτή μας την δίδει η εκκλησία από τα μυστήρια της.  Είναι γεγονός και λυπηρό βεβαία όταν πηγαίνουμε στην εκκλησία να είμαστε απρόσεκτοι . Οι περισσότεροι άνθρωποι πηγαίνουν στην εκκλησία και δεν προσέχουν τα λογία που διαβάζονται μέσα στην εκκλησία και έτσι χάνετε λίγο αυτό το μεγαλείο της γνώσεως  διότι αν θέλουμε να διδαχτούμε και φυσικά να κάνουμε τρόπο ζωής την ζωή του Χριστού πρέπει να προσέχουμε και την ώρα που διαβάζονται και μην ασχολούμαστε με άλλα πράγματα .Όπως ανάφερα και πιο επάνω ότι ο Χριστός είναι ο πρωτότοκος εκ των νεκρών ας ακολουθήσουμε και εμείς αυτό το δρόμο και να βρεθούμε στην άνω Ιερουσαλήμ στον παράδεισο  όταν έρθει η δευτέρα παρουσία όπως θα γίνει το μέγα δικαστήριο των ψυχών μας. Φίλοι μου  ευχαριστώ όλους σας για την στήριξη σας Εύχομαι το Άγιο Φως της Ανάστασης να φωτίσει το δρόμο σας και να σας οδηγήσει στην σωτηρία των ψυχών σας.
Γράφει ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Kάνετε δώρα πνευματικά όπως εικόνες και βιβλία που μιλούν για το θεό

Γεια σας φίλοι μου από καιρό ήθελα να γράψω για τα δώρα που προσφέρουμε σε αγαπημένους φίλους μας ή όταν πάμε κάπου μια επίσκεψη  .Συνήθως σκεφτόμαστε την εύκολη λύση να πάρουμε σε ένα γνωστό μας ή στην οικογένεια μας ένα δώρo  το οποίο θα είναι εμφανίσιμο είτε είναι ρούχο είτε είναι ένα αντικείμενο το οποίο θα διακοσμήσει έναν χώρο  αλλά όχι την ψυχή μας  και την καρδιάς μας. Με αφορμή μια επίσκεψη μου  στο νοσοκομείο είδα  ωραία δώρα που προσέφερε  μια κυρία σε ένα άνθρωπο που νοσηλεύονταν ,του έκανε μια εικόνα και ένα βιβλίο πνευματικό , μου έκανε εντύπωση  μεγάλη το πως αισθάνθηκε  όταν έπιασε την εικόνα και την φίλησε  είδα τον άνθρωπο να λάμπει ολόκληρος ενώ ήταν στο κρεβάτι του πόνου . Γνωρίζουμε, φιλη μου  ότι η προσκύνηση των εικόνων κατέχει μια πολύ σημαντική θέση στην παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και αυτό διότι η εικόνα δεν είναι μια απλή απεικόνιση, ούτε μια διακόσμηση, ούτε ακόμα μια εικονογράφηση της Αγίας Γραφής. Είναι κάτι περισσότερο: είναι ισότιμη προς το ευαγγελικό μήνυμα, είναι ένα λατρευτικό σκεύος, που συμμετέχει ολόκληρο στη λειτουργική ζωή. Έτσι εξηγείται η σπουδαιότητα, που η Εκκλησία αποδίδει στην απεικόνιση και όχι σε οποιανδήποτε αναπαράσταση, αλλά στη συγκεκριμένη απεικόνιση των ιερών εικόνων. Ο σημαντικός ρόλος της εικόνας φαίνεται φανερά στο πέρασμα της ιστορίας, Στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Κύριος,  δηλαδή ο ίδιος ο Θεός, που μίλησε στην Παλαιά Διαθήκη, τίμησε τους μαθητές Του και μαζί με εκείνους όλους αυτούς που ζουν κατά το παράδειγμά τους και ακολουθούν τα ίχνη τους:  «Υμών δε μακάριοι οι οφθαλμοί, ότι βλέπουσι, και τα ώτα υμων, ότι ακούουσιν• αμήν γαρ λέγω υμίν ότι πολλοί προφήται και δίκαιοι επεθύμησαν ιδείν ά βλέπετε, και ουκ είδον, και ακούσαι ά ακούετε, και ουκ ήκουσαν.» (Ματθ.13,16-17) Είναι φανερό πως, όταν ο Χριστός λέει στους μαθητές Του, ότι οι οφθαλμοί τους είναι μακάριοι, γιατί βλέπουν αυτό που βλέπουν και ακούνε  αυτό που ακούνε, αυτό αναφέρεται σε κάτι, που κανείς δεν είχε ποτέ δει ούτε ακούσει, γιατί οι άνθρωποι πάντοτε είχαν μάτια για να βλέπουν και αυτιά για να ακούνε. Τα λόγια αυτά του Χριστού δεν αναφέρονται ούτε στα θαύματά Του, διότι και οι παλαιοδιαθηκικοί προφήτες είχαν κάνει επίσης θαύματα. Τα λόγια αυτά θέλουν να πουν, ότι οι μαθητές έβλεπαν και άκουγαν άμεσα Εκείνον, που ανήγγειλαν οι προφήτες, τον σαρκωμένο Θεό. «Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε», λέει ο ευαγγελιστής Ιωάννης,  «ο μονογενής υιός, ο ων εις τον κόλπον του Πατρός, εκείνος εξηγήσατο» (Ιωάν.,1,18).
 Φίλοι μου αναγνώστες Μέσα από τα πνευματικά  βιβλία ερχόμαστε σε επαφή με ό,τι σημαντικό έχει γίνει στο παρελθόν. Το βιβλίο είναι ένα παράθυρο στον κόσμο, αφού μέσω αυτού  καλλιέργουμαστε  και ηθικά και πνευματικά. Πιστεύω οτι Βοηθάει σημαντικά στην ολοκλήρωση της ανθρώπινης προσωπικότητας και ο άνθρωπος αποκτά πολύτιμες γνώσεις για την πορεία της ζωής του. για αυτο κάνετε δώρα πνευματικά όπως εικόνες και βιβλία που μιλούν για το θεό !!! 

Γράφει Ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Δεν σε ξέχασα Πνευματικέ μου Πατέρα

Φίλοι μου όταν φεύγει ένας  άνθρωπος και πηγαίνει στην άνω Ιερουσαλήμ ειδικά αν πρόκειται για έναν σεβαστό άνθρωπο  γράφονται πολλά πράγματα που ο καθένας μας έχει ζήσει μαζί του. Με αφορμή την σημερινή ήμερα με την Ά στάση των Χαιρετισμών ξαναθυμήθηκα τις στιγμές που έζησα με τον μακαριστό ηγούμενο Αγίων Πατέρων Πατήρ Αμβρόσιος που με έπαιρνε μαζί του στις ιερές ακολουθίες που τελούσε σε τρία μερί του νησιού τις Χίου. Ξεκινούσαμε  στις 2:30 μμ από την οικία του  και ανηφορίζαμε προς τον Άγιο Ταξιάρχη των Νενήτων όπου έκανε εκεί τη πρώτη ακολουθία όπου ξεκινούσε 3:00μμ -3:15μμ το αργότερο και τελείωνε περίπου 4:55 μμ και μετά κατηφοριάζαμαι  στην Αγία Ματρώνα στην πόλη τις Χίου .όπου έκανε και εκεί την δεύτερη ακολουθία των Χαιρετισμών άρχιζε 6:00μμ ,όταν τελείωνε κατά τις 7:30μμ πήγαινε με άλλο μέσο στο μοναστηράκι του στους Αγίους Πατέρες όπου και εκεί πάλι έκανε την ακολουθία των Χαιρετισμών  αυτό γίνονταν σε κάθε ακολουθία των Χαιρετισμών και την μεγάλη εβδομάδα αυτό το πρόγραμμα το έκανε καθημερινός Όλοι που τον ξέραμε λέγαμε  πως αντέχει γιατί δεν έπαυε να είναι ανθρώπινο σώμα. Ο μακαριστός σε όλο τον δρόμο μου έδινε συμβουλές για την ζωή μου. Αρκετές ήταν οι φόρες που μου έλεγε Πρόσεχε, γιατί θα συναντήσεις δυσκολίες στην ζωή σου άλλα πάντα να φέρνεις τον Θεό στο μυαλό σου και στην ζωή σου άλλο ένα που μου έλεγε είναι ότι τα καλά πράγματα τα καλά κόποις κτώνται δεν μπορούσα όμως να καταλάβω αυτή την στιγμή  το τι ηθελε να μου πει . Μεγαλώνοντας όμως όταν έκανα οικογένεια και απόκτησα και παιδάκι σε μια πολύ δύσκολη στιγμή τις ζωής μου  κατάλαβα τι ήθελε να πει   ήταν φίλοι μου η <<προσευχή>> που έκανα στον θεό ήταν τα αληθινά δάκρυα που έπεσαν από τα μάτια μου και έπεσαν κάτω στη γη και αμέσως έγινε καρπός και είδα την παρουσία του θεού να μας προστατεύει ,Όμως φίλοι μου αναγνώστες τώρα έχει φύγει από την ζωή και τα λόγια του έρχονται στο μυαλό μου παρακαλώ τον Θεό αλλά και εκείνον να μεσιτεύουν για τη προστασία όλου του κόσμου και τελευταία εμένα . Γέροντα μου δεν σε ξέχασα πάντα θα σε έχω στην καρδιά μου στο μυαλό μου  αν και στα πολύ λίγα χρόνια που σε γνώρισα 21 στον αριθμό κατάλαβα ότι τα λογία του Ευαγγελίου τα έκανες πράξη στην ζωή σου 
Γράφει το πνευματικό σου παιδί
Αλέξανδρος Μπαξεβάνης 

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Οι Άγιοι που είναι γύρο μας γεννηθήκαν από έναν πατέρα και μια μανά

Όσοι έχουν συναντήσει αγίους, όχι ως οπτασία ούτε ως απόμακρους και «αόρατους ασκητές», αλλά ως ανθρώπους απλούς και καθημερινούς, νιώθοντας κοντά τους ότι ήταν όπως εμάς. Τότε καταλάβαν την ομορφιά της αγιότητας, το φυσικό και φυσιολογικό χαρακτηριστικό για τον άνθρωπο ως εικόνας Θεού, ήταν η αρχή της συνειδητοποίησης ότι και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που όχι απλά μιλούν για το Θεό αλλά ζουν το Θεό.  Η Εκκλησία του Χριστού είναι στον κόσμο για να αγιάζει τους ανθρώπους και να γίνονται έτσι σημεία που να δείχνουν τη μεγάλη αγάπη του Μεγάλου Θεού μας σε όλους τους ανθρώπους τους «ἐγγύς καί τούς μακράν»Η Εκκλησία, ως μάνα στοργική, προσφέρει στο σύγχρονο άνθρωπο ως το κύριο και ουσιαστικό έργο της, είναι η αγιότητα ως βίωση της ζωής του Θεού. Τότε του προσφέρει αυτό που ζητά στο βάθος η ύπαρξή του. Κι ο άνθρωπος γίνεται «εἰκόνα Θεοῦ ζῶντος», δηλαδή βρίσκει τη φύση του, τη χαρά και την ολοκλήρωσή του. Χαίρεται τη ζωή. Στο μυστήριο του γάμου μου όπου και παρέστει  και ευλόγισε  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χίου Ψαρών Οινουσσων Κκ Μάρκος στο κήρυγμα του μας είπε <<ο χριστός είναι ο μόνος Άγιος, από εσάς έχουμε να περιμένουμε για αυτό και ευλογήσαμε την σχέση σας για να δημιουργήσετε  αγίους  τα παιδιά που θα φέρετε στο κόσμο να είναι υποψήφιοι Άγιοι τις εκκλησιάς μας. Ήθελα να ξερά όταν ένας πατέρας περιμένει το παιδί του η μια μανά είναι έτοιμη  να γεννήσει το παιδί της και σκέπτεται  να είναι το παιδί τις καλά ,να είναι γερό όταν μεγαλώσει τι θα κάνει;  ποιος γονιός ; Ετοιμάζετε να φέρει ένα παιδί στον κόσμο σκέπτεται ότι το παιδί αυτό είναι ένας υποψήφιος Άγιος όλοι οι Άγιοι που είναι γύρο μας  γεννηθήκαν από έναν πατέρα και μια μανά! για  βάλετε και αυτό το κριτήριο στην ζωή μας ότι μπορεί τα παιδιά μας να είναι οι αυριανοί Άγιοι τις εκκλησία μας μήπως σε ένα κόσμο που έχουμε τα πάντα έχουμε επιστήμονες  έχουμε καλλιτέχνες έχουμε αθλητές έχουμε πλούσιους έχουμε  επιτυχημένους  επιχειρηματίες τα πάντα έχουμε μήπως πρέπει να αρχίσουμε να  ψάχνουμε ότι μέσα στο κοσμο  μας πρέπει να έχουμε και αγίους  εύχομαι παιδιά μου να είναι αγία η ζωή σας εύχομαι να αγωνιστείτε εσείς να αγιάζεται τους εαυτούς σας και κυρίως να διαπαιδαγωγήσετε τα παιδιά σας  κατά το θέλημα του χριστού για να είναι και εκείνοι αύριο οι Άγιοι τις εκκλησιάς μας>>.Φίλοι μου  Ο Θεός μας έδωσε ορισμένα χαρίσματα που δεν είχαν τα άλλα δημιουργήματα του. Με τη λέξη εικόνα, δεν εννοείται η εξωτερική μορφή, αλλά τα θεϊκά χαρίσματα, που πήρε ο άνθρωπος από το Θεό αυτά τα χαρίσματα είναι η αγάπη, η ελευθερία και όλες οι άλλες αρετές. Ο άνθρωπος μπορεί να σκέφτεται, να αποφασίζει ελεύθερα, να αγαπάει, να συνεργάζεται. Αν ο άνθρωπος καλλιεργήσει αυτά τα χαρίσματα, και μπορεί να το κάνει αφού έχει τη συνεχή βοήθεια του Θεού, τότε ο τρόπος που ζει ο άνθρωπος, θα πλησιάσει, θα μοιάσει με τον τρόπο που ζει ο Θεός, θα μπορούσε να γίνει κατά το δυνατό τέλειος, να γίνει ένας «κατά χάριν» θεός (καθ’ ομοίωσιν). Αυτό το ανεκτίμητο χάρισμα, τη δυνατότητα ομοίωσης με το Θεό, ονομάζουν οι Πατέρες της Εκκλησίας «θέωση». .  Με τα χαρίσματα αυτά ο άνθρωπος έχει όλες τις δυνατότητες να προκόψει στην αρετή και να γίνει όμοιος με το Θεό. Προορισμός του δηλαδή είναι, χρησιμοποιώντας τα τόσα χαρίσματα και προτερήματα που του έδωσε ο Θεός πλάθοντας τον «κατ' εικόνα» Του, να πετύχει το «καθ' όμοίωσιν»να γίνει όμοιος με το Θεό. Να μοιάσει ο άνθρωπος με το Θεό στην αρετή, στην αγιότητα, στη δικαιοσύνη, στην αγάπη, στην καλοσύνη, στη στοργή και στη μακροθυμία προς τους άλλους ανθρώπους. Προορισμός δηλαδή του ανθρώπου είναι να γίνει και αυτός «θεός» κατά χάρη, όμοιος με το Θεό και Δημιουργό Του. Αυτό το υψηλό νόημα κρύβει η φράση «καθ' όμοίωσιν»Όσο ευγενική είναι η καταγωγή του ανθρώπου, άλλο τόσο υψηλός είναι και ο προορισμός του.

Γράφει ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017

Όταν είσαι εν σώματι και πνεύμα

Φίλοι μου στην ζωή μας πρέπει να βλέπουμε σωστά τα πράγματα με διαφάνεια και να τα βλέπουμε  όπως ο Θεός βλέπει τα πράγματα . Μερικοί άνθρωποι δεν μπορούν να τα δουν καθαρά τα πράγματα γιατί απομάκρυθηκαν  από την εκκλησία .Πολλοί άνθρωποι πάνε σε ειδικούς για να πουν το πρόβλημα τους άλλοι μπαίνουν στο διαδίκτυο και βρίσκουν το πρόβλημα που έχουν και νομίζουν ότι λύθηκε και όμως δεν λύνετε έτσι το πρόβλημα , όταν έχεις διαβάσει την Αγία Γραφή και την τηρείς καταγράμμα τότε φίλοι μου θα καταλάβετε ότι έχει λυθεί το πρόβλημα σας και το λέω αυτό γιατί στις μέρες έχει χαθεί η πνευματική κατάσταση του ανθρώπου .Μέσα στην Αγία Γραφή είναι τα λόγια του Θεού για αυτό και είναι και Θεόπνευστη άκουω με λυπεί μου*!!!, μερικούς να λένε πίστευε και μη έρευνα και όμως αυτό φίλοι μου είναι μεγάλο λάθος ο Χριστός είπε ερευνάτε τας γραφάς . Ερχόμαστε φίλοι μου σιγά σιγά στην περίοδο τις Μεγάλης Σαρακοστής  και πολλοί από εμάς ίσως το βλέπουμε σαν διακοπές  το βλέπουμε σαν έθιμο να πάμε στην εκκλησία γιατί πρέπει να δείξουμε  ότι  πάμε στην εκκλησία  και δυστυχώς ορισμένοι  άνθρωποι πάνε στην εκκλησία για να δειχθούν για να κουτσομπολέψουν για να πουν ότι τους έρθει και το χειρότερο από όλα είναι ότι το κάνουν κατά την διάρκεια του μυστηρίου γιατί όμως το κάνουν; Δεν μπορούν να σκεφτούν ότι εκείνη την ώρα τους μιλάει ο Θεός ; O σεβασμός και η ευλάβεια χάνετε φίλοι μου Ένα άλλο συχνό φαινόμενο που βλέπω εκτός από την ενδυμασία και την ομορφιά του προσώπου είναι με την τσίχλα απορώ γιατί δεν παίρνουν και ένα καφέ η και εφημερίδα  . Μην τα ισοπεδώνουμε όλα η εκκλησία δεν είναι κανενός είναι του πιστού ,είναι  εσένα και του Θεού είναι αυτή η ώρα που ο Θεός σου μιλάει άκουσε τον προσεκτικά άκουσε τον με σεβασμό, άκουσε τον, είμαι σίγουρος όταν είσαι εν σώματι και  πνεύμα ο Θεός θα σε καθοδηγήσει να βγεις από ένα πρόβλημα. Τα λόγια του Θεού που θα τα ακούσεις , ίσως λύσεις και το δικό σου πρόβλημα αλλά και των δικών σου ανθρώπων γιατί το άκουσες από το Θεό εν μέσω του πάπα του ψάλτη του ιεροκήρυκα
Γράφει ο Αλέξανδρος Μπαξεβάνης 

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Δεν υπάρχει θάνατος, υπάρχει μετάβαση

Το ύψιστο υπαρξιακό πρόβλημα του ανθρώπου είναι ακριβώς αυτό. 
Πως θα νικηθεί ο θάνατος. Για τον άνθρωπο αποτελεί κάτι αποκρουστικό,τραγικό .Ο βασικότερος αντίπαλος της πίστης και της εμπιστοσύνης είναι ο φόβος. Ένας φοβισμένος άνθρωπος βιώνει επώδυνα το συναίσθημα της απόγνωσης και στην προσπάθειά του να αποφύγει τις φοβίες του, Ο πιο σημαντικός φόβος ίσως είναι αυτός του θανάτου. Η τρομακτική σκέψη του αναπόφευκτου του θανάτου μας εμποδίζει να απολαύσουμε τη ζωή και συχνά πυροδοτεί εκδηλώσεις ψυχοπαθολογικής συμπεριφοράς, όπως η κατάθλιψη ή οι κρίσεις πανικού.  Οι άνθρωποι βιώνουμε το θάνατο άλλοτε ως προσωπική αποτυχία ή ως αδικία, άλλοτε ως λάθη  ιατρικής και της επιστήμης. Ο φόβος του θανάτου πολλές φορές καταλαμβάνει τόσο χώρο και χρόνο στη ζωή μας, ώστε αδυνατούμε να ζήσουμε την ίδια τη ζωή. Είναι τόσο έντονη η παρουσία του, που αποτελεί μια διαρκή απειλή. Κάποιοι αναζητούν την αιωνιότητα μέσα από την υστεροφημία, την κοινωνική καταξίωση, την απόκτηση πλούτου και δύναμης… Κάποιοι στρέφονται σε «υπερφυσικές» θρησκευτικές δοξασίες και αστρολογικές προβλέψεις  Παρ’ όλα αυτά η οδύνη του θανάτου κυριεύει τη ζωή των περισσοτέρων ανθρώπων κι αναστατώνει τη σκέψη και τη συμπεριφορά τους. Η πλήρης άρνηση του επερχόμενου τέλους της ζωής, όπως και η εμμονή σε σκέψεις για το θάνατο, φανερώνουν τον ίδιο ακριβώς φόβο: να κοιτάξουμε κατάματα το θάνατο. Ο φόβος του θανάτου υπάρχει πάντα κάτω από την επιφάνεια. Μας κυνηγάει σε όλη μας τη ζωή και εμείς χτίζουμε αμυντικούς μηχανισμούς, για να μπορέσουμε να χειριστούμε την επίγνωση του θανάτου. Δεν μπορούμε όμως να τον βγάλουμε απ' το μυαλό μας. Ξεσπάει σε κάθε εφιάλτη μας. Αλλά το ζήτημα του θανάτου απασχολούσε έντονα τους ανθρώπους ήδη από πολύ παλιά. .Η Αγία Γραφή, ως έκφραση της Θείας Αποκάλυψης τού Θεού στον άνθρωπο, αναφέρεται σε ισόβιους δούλους για το φόβο του θανάτου "και απαλλάξη τούτους, όσοι φόβω θανάτου δια παντός του ζην ένοχοι ήσαν δουλείας" (Εβραίους 2/β: 14,15). Ο θάνατος και η εσωτερική επεξεργασία του θανάτου αναδεικνύει ξεκάθαρα τη συνολικότερη θεώρηση του καθενός μας για το νόημα της ζωής. Η επεξεργασία του θανάτου αποτελεί την πιο σκοτεινή πλευρά της ύπαρξής μας, καθώς ο τρόπος με τον οποίο βιώνουμε το επερχόμενο τέλος, εξαρτάται από το πώς βιώνουμε την ίδια τη ζωή μας. Και τελικώς, όταν κάποιος δεν συλλαμβάνει το μεγαλείο της ζωής, γιατί να τον απασχολεί ο θάνατος; Η θρησκεία μας λέει ότι ο θάνατος είναι μια απλή μετάβαση πια, μετά τον Χριστό. Γι’ αυτό έγινε άνθρωπος ο Θεός. Για να μας πει ακριβώς την αληθινή πορεία της ζωής μας. Είναι εντελώς αδύνατο να πηγάζει η ζωή, ως ύπαρξη, από μία άλογη και ασυνείδητη πραγματικότητα.«Η πνευματική διάσταση της ζωής, είναι η ερμηνεία της υπάρξεως. Επομένως ο άνθρωπος δεν μπορεί να έχει πλαστεί για να ζήσει σε έναν κόσμο φθοράς για κάποια χρόνια και μετά να πεθάνει και να σβήσει. Γιατί τότε θα ήταν παραλογισμός όλος ο πολιτισμός, όλη η ζωή, όλος ο κόσμος, τα πάντα. Ένα γελοίο παιχνίδι ασυνείδητων πραγμάτων. Σε αυτήν την παράνοια, την τραγωδία, έρχεται ο Χριστός, γίνεται άνθρωπος και μας χαρίζει την δυναμική υπέρβαση όλων αυτών των αντινομιών και μας λέει ότι: Δεν υπάρχει θάνατος, υπάρχει μετάβαση. Μετάβαση από τον κόσμο της φθοράς, από τον κόσμο μιας τραγικότητας στην πνευματική διάσταση των παιδιών του Θεού.» Ο θάνατος έχει νικηθεί, γιατί ο Χριστός ανέστη εκ των νεκρών και συνέτριψε τον θάνατο. Την ανάσταση του Χριστού την βίωσε η Υπεραγία Θεοτόκος και οι Άγιοι μας. Ζώντα παραδείγματα αυτής της αναστάσεως, προμηνύματα και εχέγγυα, είναι τα λείψανα των Αγίων. Τα οποία αποτελούν αγωγούς της ακτίστου θείας Χάριτος. Ο Χριστός εγκαθίδρυσε την Εκκλησία δια της οποίας μεταδίδει καθημερινά το Σώμα και το Αίμα Του και γίνονται οι άνθρωποι σύσσωμοι και σύναιμοι μαζί του.Ο άνθρωπος είναι ο μόνος ναός του Θεού. Είναι πλασμένος για το απόλυτο. Δεν μπορεί να μείνει στο μερικό, στο λίγο, στο εφήμερο. Ζητάει το απόλυτο, ζητάει την πληρότητα. Και αυτήν την πληρότητα, ο Θεός την δίδει. 
Γράφει ο Αλεξανδρος Μπαξεβάνης